۹/۲۲/۱۳۸۹

انتقاد پارازیتی به پیام تصویری موسوی

کامبیز حسینی، در برنامه پرمخاطب «پارازیت» هفته گذشته انتقاد جالبی به میرحسین موسوی وارد کرد. در این برنامه پیام تصویری مهندس موسوی به مناسبت 16 آذرماه پخش شد و لحن آرام موسوی با بیان پرهیجان و شورانگیز بسیاری دیگر از رهبران شناخته شده تاریخ جهان مقایسه شد. پارازیت حتی بخش‌هایی از سخنان میرحسین در جریان مناظره‌های انتخاباتی را هم پخش کرد تا نشان دهد میرحسین موسوی در آن فضا با شور و حالی سخن می گفت که در پیام اخیرش از آن خبری نبود.

فارغ از این بحث تکراری که اساسا میرحسین رهبر جنبش سبز هست یا نه، من گمان می‌کنم تلاش برای پرهیز از اقدامات هیجانی و دست‌یابی به راه‌حل‌هایی منطقی نباید ما را از عنصر تاثیرگزار «روحیه» غافل کند. شور و جذبه سخنران گاه می‌تواند تاثیری در مخاطب پدید آورد که کلام و محتوای سخن از آن عاجز و قاصر هستند. من پیش از این پیام میرحسین به مناسبت آذرماه را خوانده بودم؛ به باورم پیامی بسیار تاثیرگذار و زیبا بود. با این حال پس از تماشای تصاویر پیام تلویزیونی به نظرم رسید اگر از همان ابتدا به جای خواندن پیام، تصاویر آن را می‌دیدم احتمالا هیچ گاه در محتوایش به این اندازه دقت نمی‌کردم.

من دقیقا نمی‌دانم میرحسین در چه شرایطی به سر می‌برد. می‌توان حدس زد که بار سنگین مسوولیتی که بر دوش احساس می‌کند، در کنار داغ سنگین کشته شدن جوانان وطن (از جمله خواهرزاده خود مهندس) و البته نگرانی از بابت صدها همراه دربند تاثیرات بدی در روحیه‌اش داشته است. با این حال اگر ما همچنان به پیروزی خود ایمان داشته باشیم نیاز داریم تا شعله‌های امید را روشن نگه داریم و به یکدیگر روحیه بدهیم. در این میان نقش امثال موسوی و کروبی از اهمیت بسزایی برخوردار است و کنش‌های آنان تاثیرات دوچندانی در مردم برجای خواهد گذاشت. امیدوارم چه خود مهندس و چه دیگر نزدیکانی که شرایط این پیام‌های تلویزیونی را فراهم می‌کنند از این پس بیشتر به این نکته ظریف اما حیاتی دقت کنند.

بعد نوشت:
دوستان تذکر دادند که پیام تصویری مهندس موسوی به مناسبت 16 آذر با پیام کتبی آن تفاوت دارد. پیام تصویری را از اینجا ببینید. البته برخی از دوستان هم اعتقاد دارند این پیام تصویری مربوط به سال گذشته است که به اشتباه در برخی سایت‌ها به عنوان پیام امسال منتشر شده است. من هنوز اطمینانی از تاریخ این پیام ندارم، اما گمان می‌کنم امسال و پارسالش چندان توفیری در اصل ماجرای یادداشت بالا نداشته باشد؛ فقط جای تاسف است که ما (در درجه اول خودم را عرض می‌کنم) حتی تا این حد از تاریخچه جنبش خودمان بی‌اطلاع هستیم که نمی‌دانیم پیام شاخص‌ترین چهره جنبش متعلق به امسال است یا پارسال!