۹/۱۳/۱۳۸۹

پارلمان اروپا و شرط بندی روی اسب بازنده

پارلمان اروپا طی قطعنامه‌ای، از وزارت خارجه آمریكا خواسته است تا نام «سازمان مجاهدین خلق ایران» را از فهرست سازمان‌های تروریستی خود خارج كند. (از آفتاب بخوانید) هرچند طی چند سال گذشته من هیچ عملیات تروریستی اثبات شده ای از جانب اعضای این سازمان را به یاد نمی آورم، اما به هیچ وجه نمی توانم باور کنم که اقدام اخیر پارلمان اروپا، تنها ناشی از یک بررسی بی طرفانه عمکرد سازمان و در راستای رعایت انصاف و حقیقت باشد. به واقع گمان نمی کنم حتی خود اروپایی ها هم ابایی داشته باشند که چنین تصمیمی را به نوعی واکنش به اقدامات خصمانه اخیر جمهوری اسلامی بدانند. اقداماتی که گروگان گیری های مکرر اتباع خارجی و باج خواهی رسمی دولت ایران، ساده ترین نمونه آنها است. با این حال من گمان می کنم یک جای کار می لنگد.

در واقع اگر پیش فرض این نوشته را بپذیریم که درخواست برای غیر تروریست دانستن مجاهدین به نوعی تلاش برای اعمال فشار به جمهوری اسلامی است، به گمان من طراحان چنین سناریویی با بدیهی ترین دانسته های فضای سیاسی ایران بیگانه هستند. سازمان مجاهدین احتمالا منفورترین جریان سیاسی سی سال گذشته کشور است و نفرت از جنایات گذشته آن تا بدانجا گسترش یافته است که شاید بتوان ادعا کرد توده مردم بسیار بیش از سران حاکمیت فعلی خواستار دستگیری و محاکمه مجاهدین هستند. در واقع و به تعبیر زیبای دکتر رهنورد این گروه «یک جریان مرده سیاسی» است که هرگونه تلاش برای بازسازی و احیای آن تنها می تواند به ایجاد تفرقه در اپوزوسیون حاکمیت فعلی ایران بینجامد. حال و در شرایطی که حاکمیت با هزار زحمت در تلاش است که سناریوی از پیش طراحی شده ای را برای مردم ترسیم کند که طراحان آن سرویس های اطلاعاتی غربی هستند، عواملش نیروهای سازمان مجاهدین و نتایجش ناآرامی های داخلی کشور، پارلمان اروپا از راه رسیده است و تکه گم شده این پازل را در یک سینی طلایی به حاکمیت ایران تقدیم می کند.

در نهایت اینکه تلاش برای خروج نام سازمان مجاهدین از فهرست گروه های تروریستی، با هر دلیل و منطقی که انجام شود، از نگاه من نوعی شرط بندی بر روی اسب بازنده است. نگاه توده مردم ایران به جهان غرب به اندازه کافی متزلزل و مردد هست، این دست اقدامات تنها و تنها به غریب گریزی و غرب ستیزی توده مردم ایران دامن می زند که مصداق آب به آسیاب حاکمیت ریختن است.