۲/۰۹/۱۳۹۰

فراغت



درست در لحظاتی که این کلمات را می‌نویسم، تصویری را پیش رو می‌بینم که شما بالای این متن می‌توانید ببینید. (تصاویر بزرگ را بعدا اضافه می کنم) نشسته‌ام در برابر این بهشت زمینی و به نظرم رسید که بی‌انصافی است اگر هزار دغدغه و دلشوره و نگرانی و افسوس را با مخاطبان در میان بگذارم، اما یک دم آسایش و آرامش و زیبایی را برای خود نگه دارم. خلاصه‌اش اینکه به نظرم ‌رسید کمی فرسوده شده‌ام. شاید همه ما فرسوده شده‌ایم. نیاز به بازسازی داریم. از هرجهت. چه دانسته‌ها و چه آموخته‌ها و چه نگرش‌ها و چه باورها؛ و از همه مهم‌تر روح و جسم و روان و خاطر. نتیجه اینکه با گروهی از دوستان قرار گذاشتیم تعطیلات پایان هفته را به استراحت و تهران گردی و (اگر شد) ایران گردی اختصاص دهیم که به مرور از این گردش‌های هفتگی هم می‌نویسم و عکس‌هایش را منتشر می‌کنم. این یکی دریاچه سد لتیان است.