۴/۰۴/۱۳۹۰

یادداشت وارده: چه باید کرد؟ بخش نخست

فاطمه.ح*: این پرسشی است كه این روزها تقریبا به صورت مداوم می‌شنوی یا به عبارت بهتر می‌خوانی، شاید چون مدت‌هاست در زندگی روزمره غیر مجازی دیگر كمتر كسی به انجام کنشی سیاسی فكر می‌كند، یا شاید هم كمتر كسی فكرهایش در این زمینه را به زبان می‌آورد. بگذریم. مساله بی‌عملی جامعه به یكی از دغدغه‌های دست اول در دنیای مجازی تبدیل شده است، اما در این میان به نظر می‌رسد بیشتر كسانی كه چنین دغدغه‌ای دارند راهكار را در نهیب زدن، شكایت كردن، روضه اخلاقی خواندن (بله دقیقا روضه) و گاه روی ‌آوردن به راهكارهای خشن‌تر می‌دانند (منظورم نوشته‌هایی است همچون «درس‌هایی از جنبش چریکی؛ یا چرا باید تعرض کنیم»؟ از میخك).



برایم جالب است در مقابل این سیل نوشته‌هایی كه راهكار ارایه می‌دهند، كمتر كسی خواسته به طرح این مطلب بپردازد كه عوامل موثر در این بی‌عملی چیست؟ محض رضای خدا، در همین فضای مجازی ما تعداد قابل توجهی تحصیل‌كردگان علوم انسانی داریم كه اگر هركدام حتی ساعتی هم می‌كوشید به ارزیابی این شرایط بپردازد الان حتما نقشه گسترده‌ای داشتیم از آنچه در پیش رویمان دارد رخ می‌دهد و با در دست داشتن نقشه بهتر می‌توانستیم به دنبال راه‌ها بگردیم. همین است كه می‌خواهم بگویم در پاسخ به سوال چه باید كرد اولین پاسخ بدیهی این است تلاش برای ارائه تحلیلی علمی از آنچه دچارش شده‌ایم، البته منظورم مسلما این نیست كه در این میانه هیاهو كه جان 18 تن از عزیزترینانمان در خطر است خود را به بحث‌های آكادمیك مشغول كنیم و از این راه مرهمی بیابیم برای وجدان دردناكمان. منظور من این است كه برای یك بار هم كه شده آموخته‌هایمان را از لای كتاب‌ها و طبقه‌های كتابخانه به زندگیمان بیاوریم تا به جای تكیه بر راه‌حل‌های مادربزرگی علوم انسانی را سزاوار ترسی كنیم كه حكومت از آن دارد. یك نكته باقی می‌ماند كه باید اشاره كنم، تحلیل‌هایی همچون مردم حاضر نیستند حتی هزینه‌های سبكی در حد شركت در یك راهپیمایی سكوت را بدهند تبیین نیست دوستان، توصیف است. دنبال تبیینش باشیم.

خوب این همه روده‌درازی كردم، برای خالی نبودن عریضه هم كه شده تمام تلاشم را می‌كنم كه با وجود وسع اندک خودم به پیشنهادی كه داده‌ام عمل كنم. در بخش دوم این یادداشت سعی خواهم کرد یكی ازعواملی را كه ممكن است در این بی‌عملی فراگیر تاثیر داشته باشد بشكافم.



پی‌نوشت:

از همین نویسنده پیش از این در مجمع دیوانگان منتشر شده بود:



«مجمع دیوانگان» مشتاقانه از انتشار یادداشت‌های شما استقبال می‌کند.