۳/۲۱/۱۳۹۰

11- ما همه بی‌گناهیم

«این یکی از یادداشت‌های مجموعه «همه حقوق برای همه» است که به بررسی ظرفیت‌های اجرای مواد اعلامیه حقوق بشر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اختصاص دارد. برای پی‌گیری پیشینه بحث به بخش «همه حقوق برای همه» مراجعه کنید»





الف) هر کس به بزه کاری متهم شده باشد بی گناه محسوب خواهد شد تا وقتی که در جریان یک دعوای عمومی که در آن کلیه تضمین های لازم برای دفاع ازاو تامین شده باشد ، تقصیر او قانونا محرز گردد.


ب) هیچ کس برای انجام یا عدم انجام عملی که در موقع ارتکاب، آن عمل به موجب حقوق ملی یا بین المللی جرم شناخته نمی‌شده است محکوم نخواهد شد. به همین طریق هیچ مجازاتی شدیدتر از آنچه که در موقع ارتکاب جرم بدان تعلق می‌گرفت درباره احدی اعمال نخواهد شد.


همان‌گونه که مشاهده می‌شود، ماده 11 اعلامیه جهانی حقوق بشر دو بند دارد. این دو بند تقریبا بدون کم و کاست در دو اصل از اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی بازتاب پیدا کرده‌اند. در مورد «بند الف» در اصل 37 می‌خوانیم:


قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - اصل ۳۷: اصل برائت
اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.

و همچنین به عنوان معادلی برای «بند ب» در اصل 169 داریم:

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران-اصل ۱۶۹: هیچ فعلی یا ترک فعلی به استناد قانونی که بعد از آن وضع شده است جرم محسوب نمی‌شود.