۱۲/۰۶/۱۳۸۹

و سرانجام مطالبه

شورای هماهنگی راه سبز امید سرانجام و در سومین بیانیه خود مطالبات مشخص جنبش را به صورت دقیق و شفاف مطرح ساخت:

- رفع حصر خانگی رهبران جنبش سبز
- تضمین حق شهروندان بر تجمعات و راهپیمایی
- آزادی زندانیان سیاسی
- آزادی مطبوعات و رفع سانسور
- خاتمه دادن به شرایط امنیتی حاکم بر کشور
- برگزاری انتخابات آزاد، غیرگزینشی و سالم از طریق لغو نظارت استصوابی


این فهرست مطالبه من هم هست. این فهرست به باور من بهترین فهرستی است که می توانست از مطالبات جنبش منتشر شود. پس تردید ندارم از این پس تمامی آنان که خود را سبز می دانند باید تمام تلاش خود را برای دست یابی به این مطالبات به کار بندند. این خواسته ها آنقدر حداقلی و در عین حال مشترک هستند که بتوانند نظر مساعد تمامی منتقدین وضع موجود را جلب کنند. اما این تمام کار نیست. از این پس تمامی ما باید بکوشیم تا برای دست یابی به این مطالبات حداقلی (که حتی در تطابق کامل با قانون اساسی جمهوری اسلامی هستند) مقاومتی حداکثری از خود نشان دهیم. به بیان زیبای به کار رفته نامه شورای هماهنگی راه سبز امید:

«... همراهان جنبش سبز علاوه بر اینکه از هر مناسبت ملی و دینی و آئینی برای نمایش حضور و طرح مطالبات خود شجاعانه و مدبرانه استفاده خواهند کرد، از راهکارهای دیگر مانند تحصن، اعتصاب، تحریم و مقاومت مدنی برای تثبیت حاکمیت قانون به معنای واقعی، شناسایی و تضمین حقوق بنیادین شهروندان نیز بهره خواهند برد...»