۱۱/۲۳/۱۳۸۹

راهپیمایی حق ماست -4

هشدار بنی‌صدر برای روزهای کودتا

مذاکرات مجلس خبرگان تا آنجا پیش می‌رود که هرگونه پیش‌شرطی برای برگزاری راهپیمایی حذف می‌شود و حتی قید اجازه از دولت نیز به کار گرفته نمی‌شود. با این حال روحانیون مجلس همچنان تاکید می‌کنند که باید قیدی در این ماده گنجاند تا راهپیمایی‌ها با مبانی اسلام در تضاد قرار نگیرند. ابوالحسن بنی‌صدر در مخالفت با این قید سخن می‌گوید:

بنی صدر - شما به رأی می‌گذارید، یا ما هستیم که تظاهر می‌کنیم یا دیگران هستند که تظاهر می‌کنند. وقتی به رأی می‌گذارید، یعنی ما آزادیم و دیگران آزاد نیستند. چرا رودربایستی می‌کنید؟ بگویید تظاهرات حق ماست و دیگران بر آن حقی ندارند. (نایب رییس ـ شما می‌توانید رأی ندهید) اگر مقصود این است که غیر از مسلمان‌ها کسی حق حرف زدن نداشته باشد، این موضوع را صراحتاً بگویید ولی اینرا توجه داشته باشید که همیشه حکومت دست شما نیست ممکن است فردا یک نظامی با ریش و پشم بیاید همه این‌ها را علیه خود ما بکار ببرد، اینرا هم توجه داشته باشید. (همهه نمایندگان) البته نمی‌خواستم جسارتی خدمت آقایان کرده باشم که بگویم حکومت باشد و شما نباشید ولی بنده باشم، بنابراین مسأله خود ما بود و مسأله کس دیگری نبود. می‌گوییم احتمال اینرا بدهید که یک روزی خدای نکرده یک کودتایی بشود و یک کسی بیاید و از این اصول سوء استفاده کند، غرض این نبود که خدای نکرده شما می‌خواهید قانونی بنویسید که خودتان حکومت بکنید. (از اینجا بخوانید)

ناگفته پیداست که استدلال بنی‌صدر کارگر نیفتاد و قید «مخل به مبانی اسلام» نبودن به ماده 27 قانون اساسی افزوده شد. اما تاریخ نشان داد که پیش‌بینی هشدارآمیز بنی‌صدر به حقیقت پیوست و به دنبال کودتای خرداد 88، نظام «ریش و پشمی» از همین اندک دستمایه‌ها برای مصادره به مطلوب بندهای قانون سوءاستفاده می‌کند.

در همین زمینه بخوانید: