۱۱/۲۰/۱۳۸۹

راهپیمایی حق ماست – 3

آقای فارسی، بفرمایید دفاع کنید

در جریان مذاکرات مجلس خبرگان قانون اساسی، گروهی تلاش می‌کردند تا آزادی راه‌پیمایی را مشروط و محدود سازند و گروه دیگر بر آزادی بی‌قید و شرط اصل راهپیمایی تاکید می‌کردند. در میان مدافعان راهپیمایی آزاد، «جلال‌الدین فارسی» از جمله شاخص‌ترین چهره‌هایی بود که دفاع مستدل و مفصلی ارایه داد. بخشی از سخنان ایشان در جریان این مذاکرات بدین شرح است:

«فارسی ـ اجتماعات و راهپیمایی یک وسیله‌ای است برای اظهار نظر و در حقیقت برای اظهار عقیده، مثل تشکیل احزاب، مثل نشر روزنامه و نشریه‌های دیگر همة این‌ها وسیله است ما می‌خواهیم وسیله یا سوء استفاده از وسیله را تحریم کنیم. مثل این است که فروش کاغذ را محدود بکنید و بگویید هیچ کارخانة کاغذسازی دایر نشود و کاغذ فروشی ممنوع باشد مگر اینکه معلوم باشد در این کاغذ چه نوشته خواهد شد. قبل از اینکه یک اجتماع در یک میدان تشکیل شود از کجا میدانید در آنجا چه گفته خواهد شد که منعش بکنید؟ بنابراین، این راهپیمایی نیست که جرم است، این اجتماع نیست که جرم است، این ارتکاب جرم است که اگر علیه یکی از اصول اسلام تبلیغ کردند، چه در راهپیمایی، چه در اجتماع، چه در حزب، یا از بالای منبر همه‌اش جرم است، در ضمن همه می‌دانیم که هیچ توطئه‌ای در دنیا از طریق راهپیمایی صورت نگرفته است. مثل اینکه بعضی از آقایان به معنای کلمه توطئه توجه ندارند، توطئه یعنی مقدمه چینی برای یک کاری که به طور سری و مخفی می‌خواهد انجام بگیرد. جرم و جنایتی را که می‌خواهند به طور سری انجام بدهند مقدمه چینی می‌کنند. در هیچ جای دنیا این کار به وسیله راهپیمایی انجام نداده‌اند. بنابراین شما باید دو چیز را مشخص بکنید اولا اظهار عقیده بر خلاف اسلام چه از طریق راهپیمایی و یا اجتماع و یا کتاب باشد و چه زبانی و شفاهی باشد آیا عده‌ای که در خانه‌ای دربسته تجمع می‌کنند این کار به طور کلی ممنوع است؟ این را باید مشخص بکنید که چه کسی این جرایم و این عقاید را ممیزی می‌کند و تشخیص می‌دهد. این جرایم قانونش در جای دیگر تدوین می‌شود نه در قانون اساسی، مجلس شورای ملی است که جرایم و جنحه و جنایت را مشخص میکند نه قانون اساسی». (از اینجا بخوانید)

ایشان همچنین در بخشی دیگری و در رد هرگونه امکان «نیت‌خوانی» توضیح می‌دهند: «اگر یک نفر یا ده نفر یا صد نفر می‌بینند و علم دارند به اینکه یک کسی می‌خواهد برود و یک جنایت را مرتکب شود جلوگیری بکنند؟ مسلم نمی‌توانند؛ بنابراین درباره اجتماعات که کسی علم ندارد که چه خیالی دارند، پس از این اجتماع است که ایده آن‌ها معلوم می‌شود. مگر کسانی باشند که قبل از راهپیمایی اعلام کنیم یا به فرمایش آقای ربانی (املشی) بر خلاف عفت عمومی یا حجاب اقدامی بکنند باید قید را بیاوریم تا اینطور افراد نتوانند کاری انجام بدهند». (از اینجا بخوانید)

آقای فارسی سال‌ها به دلیل پرونده قتل یک شهروند (ماجرای کامل پرونده را از اینجا بخوانید) ناچار به کناره‌گیری از عرصه سیاست شده‌ بود. با این حال به دنبال اعتراضات سال گذشته فضا را به گونه‌ای دیدند که با حمله کردن به سران جنبش سبز و دفاع از حاکمیت بتوانند به عرصه بازگردند. حال من از ایشان می‌خواهم که برای اثبات صداقت خود همان دفاعی را که 30 سال پیش از اصل راه‌پیمایی انجام داده بود از درخواست امروزین سبزها برای راهپیمایی 25 بهمن تکرار کند.

در همین زمینه بخوانید: