۹/۱۸/۱۳۸۸

ما مثل همیم

می شنوی که به خانم رهنورد حمله کرده اند و برای میرحسین شاخ و شانه کشیده اند؛ اول خشمگین می شوی و بر وقاحت و بی شرمیشان نفرین می فرستی؛ بعد می ترسی که نکند بلایی سر مهندس بیاید؛ اما دست آخر آرام می گیری؛ روی صندلی لم می دهی و بارها متن خبر را دوباره می خوانی، کم کم لبخندی بر روی لبانت نقش می بندد؛ چه لذت بخش است وقتی احساس کنی آنانی که نامشان را فریاد می زنی درست به مانند تو زندگی می کنند، به مانند تو کتک می خورند و به مانند تو مقاومت می کنند.