۳/۰۷/۱۳۸۹

بی شرمیش ناباور

سال ها پیش تلویزیون جمهوری اسلامی فیلمی موسوم به «کنفرانس برلین» را منتشر کرد. جلسه ای را به یاد می آورم که همراه خانواده مشغول تماشای یکی از این برنامه ها بودیم. هیچ کس دل خوشی از نظام نداشت و همه می دانستند که قرار است سنگی جلوی پای اصلاحات انداخته شود. با این حال نتیجه شوی نمایش داده شده نوعی سرخوردگی بود. در بهترین حالت یکی می گفت «اینها (اشاره به اصلاح طلبان) هم دیگر شورش را درآورده اند». سال ها طول کشید و دوران اصلاحات به پایان رسید که من تصاویر کامل کنفرانس را دریافت کردم و متوجه شدم آنچه من و دیگر هموطنان دیده بودیم نه تنها همه حقیقت نبود، که حتی بخش های گزینش شده ای از واقعیت را هم شامل نمی شد؛ شوی کنفرانس برلین مونتاژی از مجموعه تصاویر مختلف بود که نتیجه اش یک فیلم کاملا تولیدی و غیرواقعی شده بود. این دروغ آنقدر بزرگ بود که تا کسی اصل ماجرا را به صورت کامل تماشا نکند نمی تواند عمق بی شرمی طراحانش را باور کند.


خانم حقیقت جو نامه ای خطاب به مسوولان صدا و سیما نوشته اند. اگر فرصت داشتید متن کامل نامه را مطالعه کنید تا بار دیگر به شیوه های پلید و بی شرمانه دروغ پردازی رسانه ای نظام پی ببرید. راستش من از این حد بی شرمی تعجب نمی کنم، بیش از هر چیز از خودم و دیگر دوستانم تعجب می کنم که چطور هنوز صدا و سیمای جمهوری اسلامی را نشناخته ایم و احتمال می دهیم امکان دارد کلامی به صدق و راستی از آن منتشر شود.


پی نوشت:

توضیحات خانم حقیقت جو بسیار خوشحالم کردند. از ایشان به دلیل احساس رنجشی که کرده بودم پوزش می خواهم. با این حال بحثی که بر سر هم پیمانی با سازمان مجاهدین پیش آمده است همچنان پابرجا می دانم. فرقی نمی کند که خانم حقیقت جو چنین پیشنهادی داده باشند یا خیر.

از «ساز مخالف»، «آرش کمانگیر»، «برساحل سلامت»، «مجمع دیوانگان» و «آینده ما» در این مورد بخوانید.