۴/۰۸/۱۳۸۹

استمدادنامه فرزندان آشتیانی، متهم محکوم به سنگسار

نگذارید کابوس زندگیمان اتفاق بیفتد
به سنگسار شدن مادرمان اعتراض کنید


امروز دست یاری به سوی همه مردم دنیا دراز میکنیم. پنج سال است که بدون مهر مادری و با ترس و وحشت زندگی میکنیم. آیا دنیا آنچنان ظالم است که میتواند این فاجعه را ببیند و راحت از آن عبور کند؟


ما فرزندان سکینه محمدی آشتیانی هستیم. فریده و سجاد محمدی آشتیانی. از سنین نوجوانی با این درد آشنا شدیم که مادرمان در زندان است و ما منتظر یک فاجعه نشسته ایم. راستش کلمه سنگسار به خودی خود چنان ترسناک است که ما سعی میکنیم هیچگاه از آن استفاده نکنیم. ما میگوییم مادرمان در خطر است، مادرمان ممکن است کشته شود و مادرمان از همه انتظار دارد کمکش کنند.


امروز که تقریبا همه راهها به بن بست رسیده و وکیل مادرمان میگوید وضع مادر ما خطرناک است، به شما متوسل میشویم. به مردم دنیا متوسل میشویم، فرق نمیکند رنگ پوستشان چیست و یا در کدام کشور و شهر زندگی میکنند، به شما مردم ایران، به همه کسانیکه درد و زخم اینرا چشیده اند که کشته شدن یک عزیز خانواده چقدر وحشتناک است، متوسل میشویم. کمک کنید مادر ما به خانه برگردد!


ما به ویژه دست یاری بسوی ایرانیان در همه جای دنیا دراز میکنیم. کمک کنید این کابوس متحقق نشود. کمک کنید مادر ما نجات پیدا کند. واقعا توضیح دادن لحظه ها و ثانیه های زندگی ما بسیار سخت است. کلمات در مقابل این وحشت ، گویایی خود را از دست میدهند...


کمک کنید مادر ما نجات یابد. نامه بنویسید و از مقامات بخواهید او را آزاد کنند. بگویید که او هیچ شاکی خصوصی ندارد و کاری نکرده است. مادر ما نباید کشته شود. آیا این حرف را کسی هست بشنود و به یاری ما بشتابد.

فریده و سجاد فرزندان سکینه محمدی آشتیانی


پی نوشت:

نامه بالا برگرفته از وبسایت «کمپین نجات سکینه محمدی» است. با مراجعه به این وبسایت می توانید درخواست توقف این حکم را امضا کنید. هرچند گمان می کنم اطلاع رسانی عمومی بسیار مفیدتر از امضاهای الکترونیکی باشد.

در همین زمینه بخوانید: «یک نفر در آب دارد می سپارد جان».