۱۱/۱۳/۱۳۸۸

فقط یک یادداشت برداری از سخنان میرحسین

این یادداشت های کوتاه برگرفته از جدیدترین گفت و گوی مهندس موسوی است:


- در سالهای اول انقلاب اسلامی اکثریت مردم قانع شده بودند که انقلاب همه ساختارهایی را که می توانست منجر به استبداد و دیکتاتوری شود از بین برده است و من هم یک نفر از این جمع بودم. ولی الان چنین اعتقادی ندارم. (باز هم مثل یک نفر از همان جمع اکثریت مردم)


- امروز وقتی دیده می شود که دروغ از سوی دولت و صدا و سیما و روزنامه های وابسته، سکه رایج است؛ وقتی ملت ما می بیند که عملا این نیروهای امنیتی و نظامی هستند که بر پرونده های قوه قضاییه حکم می رانند و در حقیقت این قوه قضاییه است که ضابط نیروهای امنیتی شده است، به این نتیجه می رسیم که ما در اول انقلاب زیاد خوش بین شده بودیم. (برای حرف حق هیچ گاه دیر نیست، اما فراموش نکنیم بودند کسانی که از همان ابتدا هم خوشبین نبودند)


- جا دارد در اینجا بنده از همه مشاوران پاک و فداکار و فرهیخته خود که همگی دستگیر شده اند و در محبس عدالت آقایان گرفتارند دفاع نمایم و شرمندگی خود را از اینکه کنار آنها نیستم ابراز کنم. (دشمنت شرمنده باشد مرد)


- وقتی معیشت مردم سامان پیدا می کند، هم ریشه های آزادی در جامعه عمیق تر می شود و هم وحدت و رشد و شکوفایی مردم بیشتر می شود. (قابل توجه دوستانی که از این دست استدلال ها دارند)


- امروز به دلیل سرنوشت ساز بودن تصمیمات و سیاست های اقتصادی همه باید به اخبار و تحلیل های اقتصادی حساسیت نشان بدهند. این روزها حجم اخبار اقتصادی و اجتماعی درمقایسه با اخبار سیاسی بسیار اندک است و در این زمینه اطلاع رسانی کمی صورت می گیرد. (این بار قابل توجه دوستانی که اخبار اقتصادی را تغییر دادن موضوع اصلی تصور می کنند)


- اینکه شما مخالف خرافه گرایی و تحجر هستید یک خواست خوب و اساسی است. ولی اینکه وسط معرکه بحث هایی به میان کشیده شود که با اعتقادات و دین و ایمان مردم ناسازگاری دارد، مشکوک است. (شاید کمی قابل توجه آقای گنجی)


- دلیل بعدی برای ابتر بودن عبور از قانون اساسی آن است که با این راه حل، ما به پرتاب در تاریکی دعوت می شویم. (قابل توجه هر خردمندی که در میان هیاهو می تواند لحظه ای بایستد و بیندیشد)


- شعارهایی امروز مفید است که یا بصورت مشخص به تبیین اهداف جنبش کمک کند و یا همدلی عامه مردم را در کنار نخبگان و طبقات میانه جلب کند. (از نگاه من «جمهوری ایرانی» چنین قابلیت هایی ندارد. در عوض اگر امکان شکل گیری شعارهایی با مضمون اقتصادی وجود داشته باشد قطعا بخش دوم را برآورده می کند و بخش عمده ای از توده مردم را به صف حامیان فعال جنبش می کشاند)


- به نظر من تلاش برای سوق دادن مردم بسوی شعارهای محدود و از پیش تعیین شده ،اهانت به مردم است و باید شعارها از بطن حرکت های مردمی و بصورت خود جوش و غیر آمرانه بجوشد. همانطور که در سال ۵۷ شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی به صورت طبیعی از دل مردم جوشید. (قابل توجه تمامی آنانی که به خود اجازه می دهند به دلیل سر دادن یک شعار (مثلا شعار «جمهوری ایرانی» که به شخصه هیچ دل خوشی از آن ندارم) گروهی را افراطی و یا خارج از دایره سبز بنامند)


- بنده جایی گفته ام که قانون اساسی وحی منزل نیست و همانطور که سال ۶۸ یکبار تغییر پیدا کرد می توان با توجه به نیازهای فکری مردم و مطالبات مردم و تجربیات ملی گام های مهمی در جهت کارآمدسازی بیشتر آن برداشت. منتهی باید بداینم که صرف داشتن یک قانون خوب مسئله را حل نمی کند. ما باید به طرف سازو کارهایی حرکت کنیم که امکان نقض و تخطی از قانون هزینه های گزافی برای نقض کنندگان آن در هر سطح و مرتبتی داشته باشد. (قابل توجه همه!)


- توصیه من به طرفداران جنبش سبز آن است که تمایز خود را با بقیه مردم، چه کم و چه زیاد ،کم کنند. این نهضت از میان مردم برآمده و متعلق به مردم است. همه به شدت باید مراقب اعتقادات، مقدسات و عرف و هنجارهای جامعه باشند. اما هدف نهایی خودمان را درهیچ مرحله ای نباید از یاد ببریم و آن ساختن ایرانی پیشرفته و مستقل و آزاد و متحد است. این هدف تنها با همکاری همه زنان و مردان و همه اقشار ملت و همه اندیشه ها و سلیقه ها امکان پذیر است. (دوباره بخوانید: هدف نهایی از دیدگاه موسوی «ایرانی پیشرفته، مستقل، آزاد و متحد» است)