۱۲/۰۴/۱۳۸۸

ما زبان همه ایم

چه ساده خود را جمع می بندند؛ چقدر زود زبان همه می شوند و به چه راحتی قامت رهبری و نمایندگی به خود می گیرند وقتی که حتی از ذکر نامشان خودداری می کنند که بدانیم چه کسانی هستند و چند نفرند و از کجا آمده اند، اما به خود حق می دهند بنویسند و منتشر کنند: «اکنون اما زنان ایرانی با تجربه ای که از این دو مقطع تاریخی دارند اجازه نخواهند داد مطالبات و هویت آنها در پس مطالبات دیگر به فراموشی سپرده شود و انتظارشان از شما آقایان نیز این است که در پی گیری مطالبات به حق مردم ایران از مطالبات زنان ایرانی غافل نشوید و در موضع گیری های خود صراحتا به این مطالبات و به نقش زنان ایرانی در مطرح کردن آنها و تلاش و مبارزه برای تحقق آنها اشاره کنید». (تاکیدها از من است)