باید از یک جایی شروع کرد. منتظر ماندن برای فردایی بهتر، یعنی بیعملی و حسرت ابدی. من مدتهاست به این فکر میکنم که «هدف» چیزی جز خود «مسیر» یا «وسیله» نیست. هر آنچه آرزویاش را داریم باید همین امروز تجربه کنیم. من شیفته ادبیات و هنر هستم، پس این موضوع اصلی این وبلاگ خواهد بود.
۱۱/۲۲/۱۳۸۷
«دل شیدا»
فردا باید کنکور بدهم، بعد از 90 ماه دوباره کارم به این آزمون سراسری کشیده شد، اما این بار نه استرسی و نه شوقی، برایم بی اهمیت است، کنکور می دهم که داده باشم، چه کسی می داند، شاید هم قبول شدم، شاید هم نه، برایم هیچ فرقی ندارد، الآن فقط دوست دارم «دل شیدا» گوش بدهم:
فراق یار که پیش تو برگ کاهی نیست بیا و بر دل من بین که کوه الوند است پیام من که رساند به یار مهر گسل که بر شکستی و ما را هنوز پیوند است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر