۱/۱۲/۱۳۸۹

مسوولیت های شیرین، اما ناخواسته

گاه انسان مسوولیت هایش را خود انتخاب نمی کند، به او تحمیل می کنند. از همان زمان که به دنیا می آید به او می آموزند که باید «فرزند» خوبی باشد. بعدها احتمالا به تناسب می آموزد که باید یک «برادر» یا «خواهر» خوب باشد. یک «دوست» خوب بودن را انسان خود انتخاب می کند اما یک «دایی» خوب بودن از آن وظایفی است که هیچ نقشی در آن ندارید. از دیروز من فهمیدم که از این پس وظیفه دارم یک «عمو»ی خوب هم باشم. به چشم. مبارک باشد.