۴/۱۵/۱۳۹۰

یادداشت وارده: تنها پیش شرط من برای شرکت در انتخابات

صادق - چند ماه پیش سید محمد خاتمی از «آزادی زندانیان و ایجاد فضای آزاد برای همه و گروه‌ها، پایبندی مسوولان به قانون اساسی و فراهم آوردن سازوکاری برای برگزاری انتخابات سالم و آزاد» به عنوان شرایط حداقلی اصلاح‌طلبان برای شرکت در انتخابات مجلس یاد کرد. این اعلام موضع اگرچه خوشایند من بود اما از یکسو کیهان شریعتمداری و از سوی دیگر برخی از مخالفان را چندان خوش نیامد. هر دو به این مواضع تاختند و آن را محکوم کردند. از طرف دیگر من اراده و عقلانیتی در حاکمیت نمی بینم که به این شروط که خیر دنیا و آخرت خودشان و ما در آن است تن بدهد. لاجرم شاید ما مجبور بشویم از مواضعمان کوتاه بیاییم. بنابراین من می‌خواهم برای شرکت در انتخابات مجلس پیش شرط‌های پیشین را کنار بگذارم و تنها یک پیش شرط برای حاکمیت بگذارم. امیدوارم آقای خاتمی هم با پیش شرط من موافق باشد و نهایتا بتوانیم روی این پیش شرط توافق کنیم.


حاکمیت جمهوری اسلامی بازی بامزه‌ای برای انتخابات مجلس دارد. این بازی اگرچه تکراری است، اما هنوز جذابیت‌اش را برای حاکمان حفظ کرده. آن‌ها همه اصلاح‌طلبان را رد صلاحیت نخواهند کرد. به 50 نفر از اصلاح‌طلبانی که چهره‌های شاخص چندانی هم بینشان نیست اجازه ورود به رقابت انتخاباتی را می‌دهند. از آن 50 نفر طبیعتا 10 نفر خودشان رای نمی‌آورند. 20 نفر «رای من کجاست؟» می‌شوند و 20 نفر دیگر هم شاید بتوانند به مجلس بروند و مجلس هم فراکسیون اقلیت داشته باشد. بالاخره هر اکثریتی یک اقلیتی هم لازم دارد!


من اما می‌خواهم از همین هم کوتاه بیایم. از خیر آن فراکسیون اقلیت هم بگذرم و پیشنهادی به حاکمیت بدهم که نتواند آن را رد کند؛ مجلس شورای اسلامی 290 کرسی دارد. ما از امکان رقابت در 289 کرسی صرفنظر می‌کنیم. تنها و تنها در یک کرسی به ما امکان رقابت بدهید. اجازه بدهید مهدی کروبی از تهران در رقابت انتخاباتی شرکت کند. می‌دانم برایتان خوشایند نیست، اما مطمئن باشید که ما اگر بخواهیم در انتخابات شما رای بدهیم یا باید پیش شرط‌های خاتمی را برآورده شده ببینیم یا امکان رای دادن به فردی را داشته باشیم که مانند مهدی کروبی، فرزند احمد، صدایش خفه نمی‌شود!


پی‌نوشت:

«مجمع دیوانگان» مشتاقانه از انتشار یادداشت‌های شما استقبال می‌کند.