
گمانهزنیها تا بدانجا پیش رفته است که حتی عدهای اعتقاد دارند این پروژه توسط دولت اسراییل طراحی شده تا انگشت اتهام به سمت ایران گرفته شود. (اینجا) من میگویم حتی این گزینه هم بسیار محتمل است؛ اما حقیقت ماجرا تفاوتی در نتیجه آن ندارد. باز هم این ایران است که باید منتظر عواقب این اقدامات باشد. اما چرا؟
رهبر ایران در آخرین نماز جمعه خود صراحتا اعلام کرد: «بعد از اين هم هر جا هر ملتى، هر گروهى با رژيم صهيونيستى مبارزه كند، مقابله كند، ما پشت سرش هستيم و كمكش ميكنيم و هيچ ابائى هم از گفتن اين حرف نداريم». (+) این عبارات یعنی ارشدترین مقام حکومتی ایران یک چک سفیدامضا به جهانیان داده است که «ما حاضریم تبعات هرگونه اقدام علیه اسراییل را بپذیریم». این یعنی از این به بعد هرکسی در هرکجای جهان، هر خورده حسابی که با اسراییلیها داشته باشد میتواند به هزینه ایران آن را برطرف کند. پس من تعجب نمیکنم اگر همین «چک سفید امضا» سبب شود تا حتی خود اسراییلیها هم به جای اقدام به یک مقابله پرهزینه رودررو، وسوسه شوند تا سناریوهای مشابهی پیاده کنند و محکومیت بینالمللی ایران را به دست بیاورند*. هر سیاستمدار متوسطی هم میداند که اظهار نظر مقامات مسوول، حتی در رده دیپلماتهای خورد نیز عواقب و مسوولیتهای بینالمللی به همراه دارد. حال ماجرای اخیر نشان میدهد که وقتی ارشدترین مقام کشور سخنی از این دست ابراز کند چه خطرات وحشتناکی منافع ملی ما را تهدید خواهد کرد.
پینوشت:
* مثلا فرض کنید گروهی در حاکمیت اسراییل تصمیم به یک تسویه حساب داخلی بگیرند و با انجام یک ترور هم اهداف خودشان را برآورده کنند و هم مسوولیتاش را به گردن ایران بیندازند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر