۲/۱۹/۱۳۹۱

یادداشت وارده: شکست مطلق طرح مهدی خزعلی به روایت آمار رسمی


صادق-  اگرچه حضور علی مطهری، به عنوان نماینده‌ای شجاع، در مجلس نهم مایه خوشحالی است، اما آقای مهدی خزعلی پس از اعلام نتایج تهران سعی در موفق جلوه دادن طرح «تک رأی» به مطهری داشتند که تفسیری نادرست است. ایشان در وبلاگشان نوشتند: 

«او (مطهری) در دور نخست کمتر از 20 درصد آراء را به خود اختصاص داد و در دور دوم علی‌رغم هم‌داستانی تمام گروه‌های جناح حاکم بر علیه او، 35 درصد آراء را از آن خود کرد، این نشان موفقیت طرح تک رأی و ثبت یک پیروزی برای منتقدین و معترضین است(+) همچنین مهدی خزعلی در جایی دیگر می‌گوید: «اگر این حمایت (طرح تک رای به مطهری) نبود تنها صدای اعتراض مجلس را نیز خاموش می کردند!». (+)

 این ادعاهای پوچ برای نگارنده انگیزه‌ای شد برای بررسی آماری نتایج انتخابات با استفاده از آمار رسمی وزارت کشور:

1- در دور اول انتخابات در در حوزه انتخابیه «تهران، ری، ‌شمیرانات و اسلام شهر» 527 کاندیدا حضور داشتند، در حالیکه در دور دوم 50 کاندیدا حضور پیدا کردند. در حالیکه تعداد کاندیداها به کمتر از یک دهم کاهش یافته است، طبیعی است که سهم هر کاندیدا از آراء نیز افزایش یابد. چنانکه در میان 25 نفر برنده دور دوم، همگی آن‌ها در دور دوم سهم بیشتری از دور اول داشتند؛ سهم نوباوه از 22 درصد به 44 درصد رسید، سهم کوثری از 21 درصد به 38 درصد رسید و ... نمودار زیر افزایش سهم همهء کاندیداها را نشان می‌دهد. بنابراین ادعای خزعلی مبنی بر اینکه افزایش سهم مطهری از آراء به معنی استقبال مردم از طرح اوست کاملاً بی‌اساس و واهی است.
(برای دیدن تصویر بزرگ روی عکس کلیک کنید)


2- علی‌رغم آنکه به دلیل تعداد کاندیداها سهم هر کاندیدا از آراء افزایش می‌یابد، به دلیل آنکه تعداد شرکت کنندگان در دور دوم انتخابات تهران با کاهش فوق العاده (از حدود دو میلیون و صد هزار رأی صحیح در دور اول به حدود یک میلیون و صد هزار رأی صحیح در دور دوم) روبرو بوده است، بیشتر کاندیداهای حوزهء انتخاباتی تهران با کاهش رأی مواجه بوده‌اند. چنانکه علی مطهری نیز با کاهش حدود 54 هزار رای، از 434301 رای در دور اول به 380653 رای در دور دوم رسیده است. نمودار زیر کاهش / افزایش آراء برندگان دور دوم را به نسبت دور اول نشان می‌دهد (زیر محور افقی به معنای کاهش رای است):

(برای دیدن تصویر بزرگ روی عکس کلیک کنید)

با توجه به آمارها می‌توان گفت: 

الف- آقای خزعلی که در دور دوم انتخابات طرح «تک رای به مطهری» را ارائه داده بودند و از همه ابزارهای در اختیارشان برای به کرسی نشاندن این طرح استفاده کردند. ایشان از تریبون صدای آمریکا (به قول خودشان منبر یزید) برای تبلیغ طرح استفاده کردند، از چهره‌های سیاسی نظیر پیمان عارف بهره بردند. همچنین در روز پنجشنبه قبل از انتخابات به یک‌باره بیانیه‌ای از یک «شورای» بی‌اعتبار و تازه از زمین سبز شده به اسم «شورای هماهنگی جنبش سبز ایران» در وبلاگ ایشان منتشر شد که تلویحا «شورای هماهنگی راه سبز امید» را به هماهنگی با دول خارجی و حاکمیت متهم و از طرح خزعلی حمایت می‌کرد. 

جناب خزعلی شورای هماهنگی راه سبز امید را متهم به قیم‌مآبی کردند و اظهار داشتند که این شورا باید «صدای مبارزان داخل باشند نه قیم و مالک آن‌ها»! اما آمار نشان می‌دهد که در مرحله دوم انتخابات میزان مشارکت در تهران از مرحله اول نیز بسیار کمتر بوده است و تعداد آراء صحیح مأخوذه در حوزه تهران حدود یک میلیون و صد هزار رأی بوده است (در دور اول حدود دو میلیون و صد هزار رأی بود). مشخص است که اکثریت خاموش دور دوم انتخابات حوزه تهران، مردم معترض بوده‌اند. پس در قدم اول روشن است که بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید انطباق بیشتری با نظرات معترضین داخل کشور داشته است تا نظرات مهدی خزعلی و اطلاعیه شورای تازه از زمین سبز شده حامی ایشان! و ایشان وقتی از «صدای داخل کشور» و «فعالین داخل کشور» حرف می‌زنند، صرفاً خودشان و اطرافیانشان را مد نظر دارند. 

ب- در بین 25 نفر که در دور دوم از حوزه تهران به مجلس راه یافتند، 7 نفر در دور دوم بیشتر از دور اول رأی آوردند که آقای مطهری در بین آن‌ها نیست. علی مطهری با کاهش حدود 54 هزار رای، از 434301 رای در دور اول به 380653 رای در دور دوم رسیده است. ظاهراَ کمپین دکتر خزعلی به جای اینکه آراء مطهری را بالا ببرد آراء نوباوه وطنی، نبویان، باهنر را بالا برده است! علی مطهری به تعبیر سایت بازتاب معادل اعضا مشترک دو فهرست جبهه متحد و جبهه اصولگرایان رأی آورده است. با توجه به غیبت واضح اکثریت آراء منتقد در انتخابات و بخصوص دور دوم، طبیعی است که پایگاه اصلی آراء علی مطهری بدنه اجتماعی حامی اصولگرایان بوده است.

(برای دیدن تصویر بزرگ روی عکس کلیک کنید)
ج- جدول مقابل نشان می‌دهد که در میان آن دسته از کسانی که در حوزه تهران به دور دوم راه یافتند، از 25 نفر اول فهرست دو نفر (فدایی و سروی) نتوانستند در دور دوم پیروز شوند و 23 نفر دیگر به مجلس رفتند. در این میان علی مطهری نیز که در دور اول رتبه چهارم (از میان راه یافتگان به دور دوم) را داشت، در دور دوم نیز رتبه چهارم را حفظ کرد. دو نفری که از این فهرست خط خوردند نیز رتبه‌های 21 و 22 را داشتند و بنابراین پیش از انتخابات دور دوم می‌شد حدس زد که مطهری از تهران به مجلس راه خواهد یافت و یک‌مرتبه و بطور غیرمنتظره حذف نخواهد شد. بنابراین نگرانی چندانی نیز از بابت حذف مطهری وجود نداشت.

د- علیرضا محجوب و سهیلاجلودارزاده را شاید بتوان تنها کاندیداهای اصلاح‌طلب در حوزه تهران انتخابات مجلس نهم دانست. این دو نفر کاندیداهای «خانه کارگر» بودند و با توجه به اینکه اعضای خانه کارگر تنها نمایندگان رسمی دفاع از حقوق کارگران در مجلس هستند، طبیعی بود که این نهاد در انتخابات به معرفی کاندیدا بپردازد و بدیهی است که حضور این نمایندگان در مجلس (اگرچه نتوانند کار چندانی به پیش ببرند) ضروری احساس شود. در دور اول انتخابات علیرضا محجوب نفر 34 ام از فهرستی بود که به دور دوم راه یافت، و سهیلا جلودارزاده نفر 36 ام. در دور دوم انتخابات علیرضا محجوب به رده 24 ام رسید و به مجلس راه پیدا کرد و سهیلا جلودارزاده نتوانست وارد مجلس شود. آیا بهتر نبود که آن دسته از معترضانی که رأی می‌دهند، به جای «تک رأی به مطهری»، دستکم به جلودارزاده و محجوب هم رأی می‌دادند؟ آقای خزعلی اگر فکر می‌کند که طرحش با استقبال مواجه شده است باید بپذیرد که این طرح نه باعث وارد شدن مطهری به مجلس (چرا که مطهری بدون این طرح هم رأی خوبی داشت) بلکه مانع از وارد شدن جلودارزاده به مجلس شده است!


در پایان باید ذکر شود که این بررسی تنها با اتکا به آراء رسمی اعلام شده انجام شده است که نگارنده اعتمادی به صحت آن‌ها ندارد اما مهدی خزعلی باید آن را بپذیرد. چرا که علی مطهری و مهدی خزعلی تا کنون اعتراضی به نتایج نداشته‌اند. اگر هم ایشان فکر می‌کند که رأی‌شان شمرده نشده می‌توانند اعتراض کنند. همینطور طرح آقای خزعلی هیچ نمود بیرونی (نظیر نمایش تبلیغاتی سبزها در حوزه‌های انتخاباتی) نداشته است. (که البته گویا از اساس هم نباید می‌داشت چرا که آقای خزعلی همچون یک ناظم خوب تاکید داشتند که سبزها هیچ نمادی به همراه نداشته باشند و همچون دیگر مردم در مراکزی که فیلم‌برداری هم می‌شد حضور یابند؛ طرحی که فقط می‌توان تصور کرد برنامه‌ای برای گرم نشان دادن تنور انتخابات باشد!)

نگارنده با نگاهی مثبت و خوش‌بینانه به نیّات آقای خزعلی، امیدوار است ایشان با تأمل در این آمارها به وزن خود در جنبش سبز «داخل کشور» پی ببرند و از ایجاد جنجال‌سازی بیهوده بپرهیزند.

پی‌نوشت:
«مجمع دیوانگان» مشتاقانه از انتشار یادداشت‌های شما استقبال می‌کند.