۷/۲۷/۱۳۹۰

22 - حق داشتن امنیت اجتماعی

اعلامیه جهانی حقوق بشر - ماده ۲۲: «هر کس به عنوان عضو اجتماع، حق امنیت اجتماعی دارد و مجاز است به وسیله مساعی ملی و همکاری بین‌المللی، حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود را که لازمه مقام و نمو آزادانه شخصیت اوست با رعایت تشکیلات و منابع هر کشور به دست آورد».


در قانون اساسی ما، از چیزی به نام «امنیت اجتماعی» نام برده نشده است. شاید نزدیک‌ترین مفهوم قانون اساسی به ماده فوق را بتوان در بند14 از اصل سوم قانون اساسی پیدا کرد که در تشریح وظایف دولت آورده است:


«تأمین حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه برای همه و تساوی عموم در برابر قانون».


طبیعی است که اصلی در تضاد با ماده 22 اعلامیه حقوق بشر در قانون اساسی وجود نداشته باشد.


***
این یکی از یادداشت‌های مجموعه «همه حقوق برای همه» است که به بررسی ظرفیت‌های اجرای مواد اعلامیه حقوق بشر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اختصاص دارد