۳/۰۲/۱۳۸۸

تفاوت های دو بیانیه

سرانجام نهضت آزادی ایران به تمام شایعات مبنی بر حمایت از یکی از نامزدهای اصلاح طلب پایان داد و با صدور بیانیه ای، حمایت خود را به صورت همزمان از موسوی و کروبی اعلام کرد. حمایتی که می تواند در یک عبارت خلاصه شود: «به احمدی نژاد نه بگویید»! نهضت آزادی با این بیانیه هوشمندانه اولا حاضر نشد از شعارها و مواضع خود کوتاه بیاید و در حالی که موسوی و کروبی به این گروه روی خوش نشان نداده اند از آنها به صورت مشخص حمایت کند؛ و در ثانی از نیازها و واقعیت های جامعه خود فاصله نگرفت و از اتخاد مواضع انفعالی و یا غیرواقع بینانه ای نظیر تحریم دوری کرد. بدون تردید این موضع گیری سبب خواهد شد تا در آینده نهضت آزادی بتواند از ثمرات حمایت از برکناری احمدی نژاد بهره مند شود اما در صورت پیروزی یک دولت اصلاح طلب، خود را سهیم در ضعف ها و ناکامی های احتمالی آن نداند.

در نقطع مقابل این بیانیه، بیانیه دیگری قرار دارد که گویا از سوی جبهه ملی ایران و به امضای مهندس کوروش زعیم منتشر شده است. جبهه ملی را از صمیم قلب دوست دارم و نوعی حس نوستالژیک به این جبهه دارم که در بسیاری از مواقع سبب می شود نگاه واقع بینانه ای هم به مواضع جبهه نداشته باشم؛ اما جدیدترین بیانیه این جبهه آنچنان بیگانه با شرایط واقعی کشور و حتی (اگر حمل بر جسارت و گستاخی نباشد) دور از هر عقل سلیمی است که دیگر با هیچ نگاه خوش بینانه ای هم نمی توان نکته ای مثبت در آن پیدا کرد. هرچند دغدغه اعضای جبهه ملی نسبت به آینده کشور کاملا پذیرفته شده است، اما این پیشنهاد که ناگهان همه دست از کار بکشند و مسوولین جمهوری اسلامی خود این نظام را ملغی اعلام کنند و دولت موقت و مجلس موسسان تشکیل دهند بیشتر شبیه یک مزاح کودکانه و بی مزه به نظر می آید؛ جالب اینکه دوستان جبهه ملی لطف کرده و حسن نیت خود را پیشاپیش با صدور فرمان عفو عمومی صادر کرده اند!

پی نوشت:
از خودسری های اکبراعلمی
دل خوشی ندارم؛ اما نباید فراموش کنیم که اعتراض او به رد صلاحیتش کاملا به حق است.