۱۰/۱۳/۱۳۸۶

تیر روز (سیزدهم) دی ماه86

مصلحت سنجی از نوع رهبر!

جناب حضرت آیت الله خامنه ای امروز صحبت های بسیار مهم، و البته بسیار جالبی فرموده اند که شنیدنش خالی از لطف نیست.

ایشان فرمودند: «قطع رابطه با آمریكا از سیاست‌های اساسی ماست، البته ما هیچ‌گاه نگفته‌ایم این رابطه تا ابد قطع خواهد بود». پیرو این سخنان بنده عرض می کنم که: یاللعجب، یعنی ممکن است روزی هم فرا برسد که نظام مقدس جمهوری اسلامی، با آمریکای جهان خوار، این شیطان بزرگ، رابطه ای هرچند شرعی برقرار کند؟ یا شاید بهتر است بپرسم در آن روز فرخنده، رابطه برقرار کردن با شیطان حلال می شود و یا توبه شیطان بزرگ پذیرفته می شود؟

بگذریم، رهبر معظم در ادامه کلام و «در تبیین پیامدهای منفی ایجاد رابطه با آمریكا خاطرنشان كردند: اولا این رابطه خطر آمریكا را كاهش نمی‌دهد؛ چرا كه آمریكا در حالی به عراق حمله كرد كه با آن كشور رابطه سیاسی داشت»؛ ببخشید، متاسفانه تنها نتیجه ای که بنده می توانم از این اولا جناب رهبر دریافت کنم این است که «خطر» وجود دارد و ایشان هم در به در به دنبال چاره رفع آن می گردند اما در جست و جوهای خود دریافته اند که رابطه فعلا درمان این دردِ کاری نیست، چرا؟ چون عراق هم پول را پس داد و هم پیاز و چوب را خورد، پس اگر قرار است ما چوب را بخوریم بهتر است حداقل سر حرفمان بمانیم. به هر حال سر حرفمان بمانیم و بمیریم بهتر است از اینکه هم از حرفمان کوتاه بیاییم و هم احتمالا بمیریم!

به ادامه کلام ولایت بازگردیم: «ثانیاً ایجاد رابطه، امكان نفوذ آمریكایی‌ها و زمینه رفت و آمد مأموران اطلاعاتی و جاسوسی آنها در ایران را فراهم می‌سازد. به همین علت برخلاف ادعای برخی افراد پرگو، رابطه با آمریكا در حال حاضر برای ملت ایران نفعی ندارد». دقیقا! من هم موافقم که بر خلاف برخی افراد پرگو بهتر است که رابطه با آمریکا را بگذاریم برای زمانی که برقراری رابطه مستلزم رفت و آمد نباشد، به هر حال از قدیم گفته اند دوری و دوستی!

و در نهایت شاه بیت غزل مقام رهبری آنکه: «مطمئناً آن روزی كه رابطه با آمریكا برای ملت مفید باشد بنده اولین كسی خواهم بود كه آن را تأیید می‌كنم». توضیح ندارد!